Στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Φαναρίου Κιλκίς, ιερούργησε σήμερα, Κυριακή μετά τα Φώτα, 11 Ιανουαρίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος.
Πρόκειται για έναν μικρό ορεινό οικισμό του Δήμου Κιλκίς, με λιγοστούς κατοίκους, οι οποίοι προσήλθαν στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και στο ποτήριο της Ζωής.
Στο κήρυγμά του ο σεπτός Ποιμενάρχης του Κιλκίς ανέφερε τα εξής:
«Μέσα στο κλίμα των Θεοφανίων, αγαπητοί μου αδελφοί, τα πάντα στην Εκκλησία γεμίζουν από φως, διότι κατά την υμνολογία της εορτής «Φως εκ φωτός έλαμψε το κόσμω, Χριστός ο Θεός ημών, ο επιφανείς Θεός, τούτον λαοὶ προσκυνήσωμεν». Ακούσαμε σήμερα στην ευαγγελική περικοπή, να έρχεται ο Χριστός στην Καπερναούμ, ανάμεσα στην Ζαβουλών και στην Νεφθαλείμ, όπου κυριαρχεί το ειδωλολατρικό στοιχείο και να εκπληρώνεται έτσι η προφητεία του Ησαΐα «Ο λαὸς, ο καθήμενος εν σκότει είδε φως μέγα, και τοις καθημένοις εν σκότει και σκιά θανάτου φως ανέτειλεν αυτοίς» (Ματθ. δ΄, 16).
Ο Χριστός είναι το φως του κόσμου. Το φως που εξαφανίζει τα σκοτάδια της αγνωσίας και του μίσους. Ο Ίδιος το διαβεβαίωσε λέγοντας «εγώ ειμι το φως του κόσμου· ὁ ακολουθών εμοί ου μη περιπατήσῃ εν τη σκοτίᾳ, αλλ᾿ έξει το φως της ζωής» (Ιωάν. η΄,12). Ο Κύριος ενσαρκώθηκε, για να φέρει την αγάπη και την ειρήνη στις καρδιές των ανθρώπων, δίνοντάς μας την δυνατότητα να φωτισθούμε και να φωτίσουμε. Παρ’ όλα αυτά ο κόσμος σήμερα αρνείται τον Χριστό και αρέσκεται να βυθίζεται στο σκοτάδι της άρνησης και της απιστίας. Αυτό όμως επιφέρει οδυνηρά αποτελέσματα στη ζωή του κόσμου. Ο άνθρωπος βαδίζοντας στο σκοτάδι με κλειστά τα μάτια της ψυχής, δεν γνωρίζει που βαδίζει, ποιος είναι ο σκοπός της ζωής του, γιατί υπάρχει. Δεν μπορεί να ξεχωρίσει το καλό από το κακό, την αλήθεια από το ψέμα, το σωστό από το λάθος. Προχωρεί στα τυφλά, πέφτοντας συχνά σε ατοπήματα. Μοιάζει στον λαό τον καθήμενο «εν σκότει και σκιά θανάτου». Η μόνη διέξοδος από το τέλμα είναι η μετάνοια.
Γι’ αυτό και ο Κύριος, μετά τη βάπτισή Του αρχίζει του κήρυγμά Του με την πρόσκληση σε μετάνοια «μετανοείτε· ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών» (Ιωάν. η΄,17). Η Παλαιά διαθήκη κλείνει με το προφητικό κήρυγμα του Ιωάννου του Βαπτιστού, που κηρύττει μετάνοια και η Καινή Διαθήκη αρχίζει με το κήρυγμα του Χριστού για μετάνοια, που πρέπει να αποτελεί για όλους μας τρόπο ζωής, αν θέλουμε να κερδίσουμε την βασιλεία των ουρανών. Η βασιλεία των ουρανών είναι η καινούργια πραγματικότητα της χάριτος του Θεού και το περιεχόμενο της αιώνιας ζωής. Αρχίζει με τον ερχομό του Κυρίου στον κόσμο και συνεχίζει μέχρι σήμερα να φανερώνεται και να βιώνεται μέσα στο μυστικό σώμα του Χριστού, την Εκκλησία Του, σε κάθε θεία Λειτουργία. Θα ολοκληρωθεί δε στο μέλλον, με την δεύτερή Του έλευση.
Βλέπουμε, λοιπόν αδελφοί μου, πως όλο το κήρυγμα του Χριστού και της Εκκλησίας Του, συγκεφαλαιώνεται στη μετάνοια. Η μετάνοια είναι ο μόνος δρόμος της σωτηρίας, εν αντιθέσει με την αμετανοησία, που οδηγεί στην απώλεια. Την αμετανοησία οι Πατέρες της Εκκλησίας, την ονομάζουν βλασφημία κατὰ του Αγίου Πνεύματος.
Ο καθένας από μάς καλείται να διαισθανθεί την αμαρτωλότητά του και να εκδηλώσει τη μετάνοια του για τα προσωπικά του λάθη και σφάλματα, τα οποία τον απομακρύνουν από τον Θεό και του στερούν την είσοδό του στη Βασιλεία Του. Ας αναλογιστεί την παρούσα και την μέλλουσα πραγματικότητα, ώστε να ζητήσει τον θείο φωτισμό για να μετάσχει στη βασιλεία των ουρανών, που αποτελεί την όντως ζωή. Αμήν!».