Στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου και Γεννήσεως της Θεοτόκου Σταυροχωρίου ιερούργησε την Κυριακή προ της Υψώσεως, 7 Σεπτεμβρίου 2025, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος.
Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν ο Γεν. Αρχιερατικός Επίτροπος της τοπικής Μητροπόλεως και Εφημέριος της Ενορίας Σταυροχωρίου Πρωτ. π. Γεώργιος Παντελίδης, ο Αρχιδιάκονος π. Φιλόθεος Τσαμπαζάκης και ο Διάκονος π. Εφραίμ Αλεξανδρίδης ενώ πολλοί ήταν οι πιστοί που προσήλθαν για να μετάσχουν της Θείας Ευχαριστίας και να προσευχηθούν στη χάρη της Παναγίας.
Ανάμεσά τους ο Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κ. Γεώργιος Γεωργαντάς, ο Διοικητής της 71ης Α/Μ Ταξιαρχίας «Πόντος» Ταξίαρχος κ. Βασίλειος Παπαδόπουλος και ο Πρόεδρος του Παραρτήματος της Ένωσης Απόστρατων Αξιωματικών Υποστ/γος ε.α. Σπυρίδων Τσερτσίδης.
Ο σεπτός Ποιμενάρχης του Κιλκίς αναφερόμενος στο πρώτο μήνα του Εκκλησιαστικού έτους, τον Σεπτέμβριο, ο οποίος είναι αφιερωμένος στο Σταυρό του Κυρίου μας, καθώς εορτάζουμε την παγκόσμια Ύψωση του, είπε τα εξής:
«Η πίστη μας είναι σταυρός, γιατί έχει για περιεχόμενό της τον λόγο του σταυρού, ο οποίος κατά τον απόστολο Παύλο «τοις μεν απολλυμένοις μωρία εστί, τοις δε σωζωμένοις δύναμις Θεού εστί» (Α’ Κορ.α΄,18). Στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα είδαμε τη σύνδεση του χάλκινου φιδιού, που ύψωσε ο Μωυσής στην έρημο, με το σταυρό του Χριστού, που υψώθηκε στο Γολγοθά.
Τα φίδια που θανάτωναν τους Εβραίους στην έρημο, ήταν αισθητές εικόνες των φαρμακερών λογισμών της αμαρτίας και της απιστίας, που θανάτωναν τις ψυχές τους, ενώ το χάλκινο φίδι, που ύψωσε ο Μωυσής με εντολή του Θεού, ήταν προτύπωση του ξύλου του σταυρού, επάνω στον οποίο ο Χριστός συνέτριψε «τον το κράτος έχοντα του θανάτου», δηλαδή τον διάβολο.
Όλη η θεολογία της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο κορυφώνεται στη σταυρική θυσία του Χριστού «ούτω γαρ ηγάπησεν ο Θεὸς τον κόσμον, ώστε τον υιὸν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ’ έχῃ ζωὴν αιώνιον» (Ιω. γ’, 16).
Δια του σταυρού, αγαπητοί μου, που είναι το σύμβολο της άρνησης του κόσμου, αφού ο κόσμος σταύρωσε τον Χριστό, επανερχόμαστε στον χαμένο Παράδεισο. Ο σταυρός δηλαδή, γίνεται το κλειδί της επανεισόδου μας στη Βασιλεία του Θεού. Και αυτή η Βασιλεία του Θεού είναι πολύ καλύτερη από τον αρχαίο Παράδεισο, γιατί είναι βασιλεία της αθανασίας και της αφθαρσίας.
Το κέντρο του Ευαγγελίου είναι ο Σταυρός του Χριστού, γιατί αποτελεί το κέντρο της πνευματικής μας ζωής. Και όπως λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος « ο σταυρικός θάνατος του Κυρίου μας έχει αποτέλεσμα όχι γιατί πέθανε κάποιος αθώος πάνω στο Σταυρό, αλλά γιατί Εκείνος που πέθανε στο σταυρό ήταν ο Σαρκωμένος Θεός. Πέθανε ο Θεός λοιπόν για να μπορέσουμε να ζήσουμε εμείς».
Αυτή είναι η εκδήλωση της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο, ώστε παρέδωσε τον Μονογενή Του Υιό για να έχει ζωή αιώνια ο καθένας, που θα πιστεύει στη σταυρική θυσία του Χριστού μας και στην Αγία Ανάσταση που ακολούθησε. «Ιδού γαρ ήλθε διά του Σταυρού, χαρά εν όλῳ τω κόσμῳ». Σταυρός και χαρά, σχήμα οξύμωρο για την ανθρώπινη λογική. Για ποια χαρά μιλάμε; Μιλάμε, για τη χαρά της Αναστάσεως και της λύτρωσης!
Ο άνθρωπος, αγαπητοί μου, κρίνεται από τη στάση του απέναντι στο σταυρό, από την αποδοχή ή την απόρριψή του. Ένα τροπάριο της Ενάτης Ώρας λέει «Εν μέσω δύο ληστών ζυγός δικαιοσύνης ευρέθη ο σταυρός Σου· του μεν καταγομένου εις άδην τω βάρει της βλασφημίας, του δε κουφιζομένου πταισμάτων εις γνώσιν θεολογίας».
Ο Σταυρός του Κυρίου υπενθυμίζει σε όλους μας ότι, όταν τον διαλέξουμε ως τρόπο ζωής, τότε διαλέγουμε ταυτόχρονα και την Ανάσταση, καθότι αποτελεί ζωντανό σύμβολο της θείας αγάπης και της ανθρώπινης λύτρωσης, αφού είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την Ανάσταση!
Πορευόμενοι λοιπόν αδελφοί μου, προς την εορτή της Υψώσεως, ας υψώσουμε και τα δικά μας βλέμματα πάνω στον Γολγοθά και ας αναφωνήσουμε, όπως ο ληστής το «Μνήσθητί μου, Κύριε, εν τη βασιλεία Σου»!