Μέσα σε κλίμα κατάνυξης τελέσθηκε τη Μ. Δευτέρα ο Όρθρος της Μ. Τρίτης, μνεία της παραβολής των δέκα Παρθένων στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Κιλκίς, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίου.
Ενώπιων της Ιερής Εικόνας του Νυμφίου Χριστού, οι ευσεβείς Χριστιανοί κατέθεσαν την ακλόνητη πίστη τους και το μέγεθος της αγάπης τους προς τον Σωτήρα και Λυτρωτή μας Ιησού Χριστό, ο Οποίος ανέλαβε με το εκούσιο Πάθος Του να συντελέσει τα μέγιστα στο Μυστήριο της Θείας Οικονομίας και της σωτηρίας των ψυχών.
«Τοῦ κρύψαντος τὸ τάλαντον, τὴν κατάκρισιν, ἀκούσασα ψυχή, μὴ κρύπτε λόγον Θεοῦ». Λαμβάνοντας αφορμή από το δοξαστικό που εψάλη από τον χορό των Ιεροψαλτών, ο σεπτός Ποιμενάρχης του Κιλκίς κατέθεσε ψυχοστηρικτικές σκέψεις προς το πυκνό εκκλησίασμα καθώς διανύουμε τη Μ. Εβδομάδα.
«Εσύ ψυχή μου που άκουσες την καταδίκη εκείνου που έκρυψε το τάλαντο μην κρύβεις τον λόγο του Θεού. Είναι μια παρότρυνση αυτοελέγχου αυτός ο ύμνος που αναδύεται από το πίστευμα της Εκκλησίας μας. Είναι μια ώθηση να μην παραμένουμε αδρανείς στα πνευματικά ζητούμενα της ζωής μας, να μην θάβουμε το χάρισμα που μας έδωσε ο Θεός και κυρίως να ζήσουμε και να ομολογήσουμε την αλήθεια που είναι ο Χριστός» είπε ο Σεβασμιώτατος και πρόσθεσε: «Το τάλαντο δεν είναι μόνο αυτό που μας δίνεται ως ικανότητα σε κάθε έναν από εμάς από τον Κύριο μας αλλά είναι πίστη, λόγος, διακονία, αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον, αυτό είναι το τάλαντο που μνημονεύει ο ιερός υμνωδός, έτσι ώστε να μας ενεργοποιήσει έτι περισσότερο στην πνευματική αφύπνιση των μεγάλων αυτών ημερών. Η πίστη, ο λόγος και η συμπεριφορά μας πρέπει να είναι ακλόνητα τοποθετημένα πλησίον της Εικόνος του Κυρίου, της αγάπης μας στο τίμιο και πανάχραντο Πρόσωπό Του.
Ακούγοντας τον ύμνο «Τον νυμφώνα σου βλέπω…», ομολογούμε ότι βλέπουμε τη Βασιλεία του Θεού, ομολογούμε ότι βλέπουμε την κοινωνία με τον Χριστό, γι’ αυτό και δεν μένουμε ασυγκίνητοι αλλά η πίστη μας αγγίζει την ομορφιά της αγιότητας και εμείς ζητούμε καθαρότητα στην ύπαρξη μας, ούτως ώστε να γίνουμε μέτοχοι της ουράνιας βασιλείας του Κυρίου μας».
Σε άλλο σημείο υπογράμμισε: «Είχαμε όλο το χρόνο και τις κατάλληλες πνευματικές αφορμές ώστε από την περίοδο της έναρξης του Τριωδίου να καλλιεργήσουμε την ύπαρξη μας με πίστη, με μελέτη, με άσκηση, με νηστεία, με εσωτερική συντριβή και σπαραγμό, με αυθεντική εξομολόγηση, έτσι ώστε αυτή η πνευματική βασιλεία του Κυρίου μας να γίνει οικεία κατάσταση της ύπαρξης μας. Γι’ αυτό το λόγο το τάλαντο που σήμερα μνημονεύτηκε μας δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσουμε ότι μέσα σε αυτό υπάρχει όλη η πνευματική εργασία που συσσωρεύτηκε για να μορφοποιήσει την πίστη μας ενόψει των τραγικών και υπερφυών γεγονότων, των Παθών του Κυρίου και Σωτήρος μας και της Αναστάσεώς Του».
Και κατέληξε: «Ας ενώσουμε καθημερινά την προσευχή μας, την σκέψη, την διάνοια μας, με αυτά τα δρώμενα έτσι ώστε να ζήσουμε μαζί με τον Χριστό αυτή την εκούσια παθοκτόνο κατάσταση και συμπορευόμενοι μαζί Του να συσταυρωθούμε και να συνανασταθούμε».