Την ιερά μνήμη του Ιαματικού Μάρτυρος του Χριστού Παντελεήμονος πανηγύρισε με εκκλησιαστική λαμπρότητα ο Γαλλικός Κιλκίς, την Κυριακή 27 Ιουλίου 2025, στον ομώνυμο περικαλλή Ιερό Ναό του.
Του Όρθρου χοροστάτησε και της λαμπρής Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, πλαισιούμενος από τον Παν. Αρχιμ. π. Μεθόδιο Γεωργιάδη, τον Εφημέριο Πρωτ. π. Ιωάννη Δεληγιάννη, τον Αρχιδιάκονο π. Φιλόθεο Τσαμπαζάκη και τον Διάκονο π. Εφραίμ Αλεξανδρίδη.
Ευσεβείς πιστοί προσήλθαν από νωρίς στον Ναό να προσκυνήσουν απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Θαυματουργού Αγίου και προστάτου τους, το οποίο κόμισε ο Σεβασμιώτατος, την ιερή του Εικόνα και να ζητήσουν με ταπείνωση την πρεσβεία του, αλλά και για να καταθέσουν την αγάπη και την ευγνωμοσύνη τους.
Μεταξύ αυτών ο Δήμαρχος Κιλκίς κ. Δημήτριος Κυριακίδης, η Αντιδήμαρχος Κιλκίς κα Ελένη Πατλάκη, η Δημοτική Σύμβουλος κα Άννα Δημάκη και ο Πρόεδρος της τοπικής Κοινότητας κ. Αναστάσιος Νικολαΐδης.
Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του μίλησε για τα θαύματα που αναφέρονται στο Ιερό Ευαγγέλιο, τα οποία έχουν ως κύριο σκοπό την απόδειξη της μεσσιανικής ιδιότητας του Χριστού, αναδεικνύοντας παράλληλα την αγάπη και τη συμπάθεια που έτρεφε για τους ανθρώπους που υπέφεραν από διάφορες σωματικές και ψυχικές ασθένειες.
Στο σημερινό Ευαγγέλιο υπογράμμισε τα δύο θαύματα που έκανε ο Χριστός. Την θεραπεία δύο τυφλών και τη θεραπεία ενός κωφάλαλου δαιμονισμένου. Και στα δύο αυτά θαύματα βλέπουμε την θεραπεία δύο σωματικών αισθήσεων, της όρασης και της ακοής.
«Ο άνθρωπος, ως το τελειότερο δημιούργημα του Θεού, έχει διάφορες αισθήσεις μεταξύ των οποίων είναι η αίσθηση της όρασης και η αίσθηση της ακοής. Με την όραση μπορούμε να βλέπουμε και να χαιρόμαστε την δημιουργία του Θεού, ενώ με την ακοή μπορούμε να ακούμε και να επικοινωνούμε με τους άλλους συνανθρώπους.
Συγχρόνως όμως, εκτός από τις σωματικές αισθήσεις, υπάρχουν και οι πνευματικές αισθήσεις. Με τα σωματικά μάτια βλέπουμε την δημιουργία του Θεού, ενώ με τα πνευματικά μάτια βλέπουμε το Φως του Θεού. Και πέρα από την σωματική ακοή υπάρχει και η πνευματική ακοή, ώστε να μπορούμε να ακούμε και τους κτιστούς, αλλά και τους άκτιστους ήχους. Γι’ αυτό ο Χριστός είπε «ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω» (Ματθ. ια΄,15). Από τη στέρηση αυτών των πνευματικών αισθήσεων πάσχουμε και υποφέρουμε, οι περισσότεροι, γιατί δεν μπορούμε να δούμε τον Θεό και δεν μπορούμε να ακούσουμε το θέλημά Του.
Περαίνοντας την περικοπή ο ευαγγελιστής Ματθαίος μας εξιστορεί ότι «Ο Ιησούς περιώδευε όλες τις πόλεις και τα χωριά διδάσκοντας στις συναγωγές τους και κηρύσσοντας το ευαγγέλιο της Βασιλείας του Θεού και θεραπεύοντας κάθε αρρώστια και αδυναμία του λαού» (Ματθ. θ΄,35). Ο Χριστός εξακολουθεί και σήμερα, δια της Εκκλησίας Του, να κάνει τέτοια θαύματα, να θεραπεύει δηλαδή την πνευματική τύφλωση και την πνευματική κώφωση του άρρωστου ανθρώπου. Μόνο που αυτά τα θαύματα τα γευόμαστε μόνο μέσα στο χώρο της Εκκλησίας».
Σε άλλο σημείο πρόσθεσε: «Το έργο αυτό του Χριστού έκανε πράξη στη ζωή του και ο Άγιος που τιμάται σήμερα από την Εκκλησία. Ο άγιος Παντελεήμων είναι από τα ένδοξα θύματα του μεγάλου διωγμού του Διοκλητιανού που άρχισε το 303 μ.Χ. Πρώτα το όνομά του ήταν Παντολέων και πατρίδα του ήταν η Νικομήδεια. Καταγόταν από εύπορη και αριστοκρατική οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο Ευστόργιος, ειδωλολάτρης, πλούσιος κι ανώτερος αξιωματούχος του κράτους. Η μητέρα του Ευβούλη ήταν χριστιανή κι έσπειρε τα πρώτα σπέρματα της πίστης και της ευσέβειας στη ψυχή του παιδιού της, πέθανε όμως πρόωρα και το παιδί έμεινε στη φροντίδα του πατέρα του. Όταν ο Παντολέων ήλθε σε ηλικία, ο πατέρας του τον εμπιστεύθηκε στον ανακτορικό γιατρό Ευφρόσυνο, για να σπουδάσει την ιατρική επιστήμη. Τότε ο Παντολέων γνωρίσθηκε με το χριστιανό ιερέα Ερμόλαο και συνδέθηκε μαζί του με ιερή φιλία και αγάπη. Ο Παντολέων με τα σπέρματα μέσα του της πίστης και της ευσέβειας βαπτίστηκε και με τη σοφή καθοδήγηση του Ερμολάου, τελείωσε την ιατρική και έγινε ένας νέος γιατρός, γεμάτος ελπίδες για το λαμπρό μέλλον που τον περίμενε. Μετά το θάνατο του πατέρα του και με την προτροπή του ιερέα δασκάλου του Ερμολάου, απελευθέρωσε τους δούλους του, πούλησε την περιουσία του, τη μοίρασε στους φτωχούς κι άρχισε να ασκεί το έργο του γιατρού. Θεράπευε και φρόντιζε τους αρρώστους, χωρίς να δέχεται χρήματα εκπληρώνοντας τον Κυριακό λόγο «δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε». Όταν το 303 ξέσπασε ο διωγμός, από φθόνο των συναδέλφων του γιατρών, βρέθηκε κατηγορούμενος ως χριστιανός στο Διοκλητιανό. Στα χέρια των βασανιστών ο Άγιος πέρασε πολλά βασανιστήρια, αλλά σε όλα τον φύλαξε ο Θεός, ώστε να θαυμάζουν οι βασανιστές και να ομολογούν κι αυτοί το Χριστό. Το τέλος ήταν ο αποκεφαλισμός. Τη μια ημέρα αποκεφαλίστηκε ο ιερέας Ερμόλαος και την άλλη ο γιατρός Παντολέων. Τη στιγμή που έπεφτε η κεφαλή του, ακούστηκε φωνή από τον ουρανό· «Από σήμερα Παντελεήμων θα είναι το όνομά σου», αφού σε όλα μιμήθηκε τον Ελεήμονα Κύριο και θεράπευε, όπως Εκείνος κάθε νόσο και ασθένεια του λαού».
Στο τέλος ευχήθηκε το συναξάρι του Αγίου, να αποτελεί φωτεινό παράδειγμα φιλαδελφίας και ελεημοσύνης προς κάθε πονεμένο συνάνθρωπό, αφού όπως λέγεται «μνήμη Αγίου είναι η μίμηση του Αγίου».