Χαιρετισμός του Σεβ. Μητροπολίτη Γουμενίσσης κ. Δημητρίου, εκπροσώπου του Μακ. Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου

Χαιρετισμός του Σεβ. Μητροπολίτη Γουμενίσσης κ. Δημητρίου, εκπροσώπου του Μακ. Α

Θεοτίμητε καί ἀγαπητέ μας Ἀδελφέ ἐν Κυρίῳ,
Μητροπολίτα Πολυανῆς & Κιλκισίου κύριε Βαρθολομαῖε,
σπεύσαμε ἄλλοι ἐκ τοῦ σύνεγγυς καί ἄλλοι μακρόθεν, γιά νά μετάσχουμε στήν πνευματική χαρά τήν ἰδική Σας, χρεῶστες πρός τήν Ἐκκλησία, ὀφειλέτες πρός τήν Κεφαλή της, τόν Ἀρχηγό καί Τελειωτή τῆς πίστεώς μας, τόν Θεάνθρωπο Ἰησοῦ Χριστό, τόν Κύριο τῆς δόξης.
Ἤρθαμε νά ἐπιδοτήσουμε τήν χαρά τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ Σας πληρώματος, τοῦ κλήρου καί τοῦ λαοῦ, μαζί μέ τήν ἐμπιστοσύνη, τήν ἐλπίδα καί τήν ἀγάπη του γιά τό νέο Ποιμενάρχη τους…
Ἤρθαμε νά ἐπιδοτήσουμε τίς βάσιμες προσδοκίες τοῦ θεσμικοῦ συνόλου τῶν ἐκλεκτῶν φορέων καί ἐπωνύμων τῆς Μητροπόλεώς Σας, ἀπό αἰσιοδοξία περί τόν νέο Δεσπότη, τόν ἀνοικτό σέ διαδράσεις εὐρείας κοινωνικῆς προσφορᾶς καί ἀποδοχῆς…
Ἤρθαμε προπαντός νά μοιρασθοῦμε (γιά ὅλα αὐτά) καί νά πολλαπλασιάσουμε τήν δική Σας ἐνθουσιώδη εὐφροσύνη, κατ᾽ αὐτήν τήν περισπούδαστη ἡμέρα τῆς ζωῆς Σας καί τῆς ἀποστολῆς Σας…
 
Προσήλθαμε ἤ μᾶλλον προστρέξαμε ἐγκαρδίως ἀγαλλομένῳ ποδί:
ὁ Ἐκπρόσωπος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Κυρίου ἡμῶν κυρίου Βαρθολομαίου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἀρκαλοχωρίου & Βιάνου κ. Ἀνδρέας·
ὁ Ἐκπρόσωπος τοῦ Πάπα καί Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας κυρίου Θεοδώρου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ειρηνουπολεως κ. Δημήτριος·
ὁ Ἐκπρόσωπος τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κυρίου Θεοφίλου, Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμ. π. Ραφαήλ Γρίβας, ἔξαρχος τοῦ Παναγίου Τάφου ἐν Ἀθήναις·
καί ἡ ταπεινότητά μου, ὡς Ἐκπρόσωπος τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν & πάσης Ἑλλάδος κυρίου Ἱερωνύμου καί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου,
διατελέσας ἤδη Τοποτηρητής ἐπί ἐννέα μῆνες μέχρι σήμερα·
καί οἱ λοιποί συνεκλεκτοί Ἀδελφοί ἐν Κυρίῳ Ἀρχιερεῖς καί οἱ Συμπρεσβύτεροι…
Συνεικονίζουμε τήν καθολικότητα τῆς Ὀρθοδοξίας ― ἤ ― μᾶλλον συνεικονιζόμεθα στήν καθολικότητα τοῦ μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως θά τό διακονεῖτε πλέον Ὑμεῖς ὡς νέος Ποιμενάρχης τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, τῆς παροικούσης ἐν τῇ ἱστορικῇ περιφερείᾳ τοῦ Κιλκίς καί τήν περί αὐτό ἐξαίρετη ἐκκλησιαστική δικαιοδοσία.
Οἱ κάτοικοι τῆς Ἐπαρχίας αὐτῆς, καί τῆς Περιφερειακῆς Ἑνότητος Κιλκίς γενικότερα, διακρίνονται γιά τήν πνευματική τους εὐαισθησία, τό εὐπροσήγορο τοῦ χαρακτήρα, τήν φιλόξενη καί φιλότιμη καί δημιουργική διάθεση. Ὅλα αὐτά εἶναι μιά γενετική κληροδοσία. Ἐκπηγάζουν (ὡς ἀπό μήτρα) ἀπό τήν πονεμένη Ρωμιοσύνη καί τήν προσφυγογένα Ρωμιοσύνη τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τοῦ Πόντου, τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας, κι ἀπό τίς βορειότερες ἱστορικές παρυφές τοῦ Μεταβυζαντινοῦ Ἑλληνισμοῦ. Μπορῶ νά πῶ ὅτι διακρίνονται ἀπό τίς συνιστῶσες τῆς διαχρονίας μας, τό κάλλος τῶν ἀξιῶν τοῦ πολιτισμοῦ, τό θησαύρισμα τῆς πίστης καί τῆς ἱερᾶς μας παραδόσεως, πού ἐνοφθαλμίστηκαν σέ ἕνα πανέμορφο φυσικό περιβάλλον.
Πιστεύω καί τό εὔχομαι ὁλόψυχα νά ἐνθρονισθοῦν στήν καρδιά Σας, ὥστε μέ τίς προσευχές Σας, μέ τή διδασκαλία Σας καί μέ τόν διαπροσωπικό τους ἀγώνα νά ἀναδειχθοῦν ἐν Χριστῷ τέλειοι καί ἀπηρτισμένοι, ἐν μηδενί λειπόμενοι (Ἰακ. 1, 4).   
 
Μέ αὐτές τίς εὐχές καί τίς προσδοκίες, ἤρθαμε πρός Ὑμᾶς, γιά νά ἰδοῦμε στό δικό Σας πρόσωπο, ἅγιε Ἀδελφέ, στήν ἐνθρόνισή Σας καί στήν αὐριανή ἐνταῦθα πρώτη Σας λειτουργία (στήν κυριολεκτούμενη λειτουργική ἐνθρόνιση):

  • Τήν ἐκλογή καί τήν κλήση καί τήν ἀποστολή, ὡς δεδομένα καί ὡς ζητούμενα θείας εὐαρεστήσεως.
  • Τήν Ἀρχιερατεία, ὡς πρόσφατο δῶρο σέ Σᾶς, καί ὡς μετάδοση ὁλοπροσφορᾶς πρός πάντας.
  • Τήν ἐνθρόνιση, ὡς ἀφετηρία ποιμαντορικοῦ βίου, ἀλλά καί (δυνάμει) ὡς ἐκπλήρωση καί πληρότητα βίου.
  • Τήν ἴδια τήν παρουσία Σας, νά ἀκτινοβολεῖ αὐτά τά χαρίσματα.

 
Τά χαρίσματα τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι ἐλλιπῆ, ἀλλά πληροῦν τό “εἶναι” ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων.
 
Φέρετε πλέον στήν ὕπαρξή Σας τά πληρέστερα τάλαντα, μέ τά ὁποῖα Σᾶς ἠλέησε καί Σᾶς ἀξίωσε καί Σᾶς προσδέχεται ὁ Ποιμήν καί Ἐπίσκοπος τῶν ψυχῶν μας.

  • Τό τάλαντον τῆς ἐκλογῆς καί κλήσεως ἀπό τήν Ἱεραρχία.
  • Τό τάλαντον τῆς ἐπισκοπικῆς Πεντηκοστῆς καί τῆς ἀρχιερωσύνης.
  • Τό τάλαντον τῆς δεσποτικῆς χριστομιμησίας.

 
Αὐτά τά τάλαντα δέν εἶναι τά ἐλάχιστα, ἀλλά τά μείζονα χαρίσματα.

  • Εἶναι τό χάρισμα τῆς ποιμαντορικῆς ταύτισης μέ τήν Ἐκκλησία ὅλη.
  • Εἶναι τό χάρισμα τῆς δυνάμει ἁγιωσύνης (ἐξ οὗ καί ἡ λειτουργική προσφώνηση “…ἅγιε Δέσποτα”)!

 
Ὅπως καί κάθε τάλαντο (κάθε θεία δωρεά) πρός τά ὑπόλοιπα ἐκκλησιαστικά μέλη περιέχει ἐξαρχῆς μιά “δυνάμει δωρισμένη πληρότητα”. Παρέχει τή δυνατότητα γιά τήν πληρότητα τῆς τελειώσεως.
Τό τάλαντο ὡς θεῖο δῶρο (διά τῆς Ἐκκλησίας παρεχόμενο καί διά τῆς Ἐκκλησίας μετεχόμενο) εἶναι ὁ Κύριος προσφερόμενος, εἶναι τό Α καί τό Ω μετεχόμενο, εἶναι “ὁ ὤν καί ὁ ἦν καί ὁ ἐρχόμενος” κοινωνούμενος.
Δέν καταργεῖ τήν μοναδικότητα τοῦ καθενός μας, ἀλλά τήν καταξιώνει ὡς μέλος τῆς δικῆς Του θείας κοινωνίας, ὅπως ἐμφαίνεται στήν Προσκομιδή καί στήν συστολή τῶν Τιμίων Δώρων.
Ὁ Κύριός μας δέν εἶναι ὡσάν τά ἀνθρώπινα διαδραστικά συστήματα τῆς ἱστορικῆς διάρκειας.
Ὁ Κύριος τά δίνει ὅλα ἤ μᾶλλον προσφέρεται ὅλος. «Ὅλον τόν Ἀδάμ φορέσας, Χριστέ, τήν ἀμαυρωθεῖσαν ἀμείψας ἐλάμπρυνας πάλαι φύσιν, καί ἀλλοιώσει τῆς μορφῆς σου ἐθεούργησας», (γ΄ ῴδή πρώτου κανόνος: «ὅλη τήν ἀνθρώπινη φύση μας πού ἦταν μελανιασμένη, χωρίς νά σέ θυμίζει σέ τίποτε, Χριστέ μας, ἐσύ τήν φόρεσες καί τήν ἔκανες ὁλοφώτεινη καί τό ἔδειξες μέ τήν φωτεινή σου ὄψη ὅτι τήν θεούργησες καί ἔγινες ὁ Σωτήρας ὅλων μας»).
Ὁ Κύριος μᾶς προσφέρεται ὁλοτελῶς ὁλόκληρος σέ ὅλους μας. Καί μᾶς προσμένει νά Τόν προσδεχθοῦμε ὅλον. Νά Τόν μεταλάβουμε καί νά Τόν προσλάβουμε ὅλον. Νά εἴμεθα συνεχῶς καί ὁλοτελῶς μέτοχοι τῆς δικῆς Του ἄχραντης καί ἄφθαρτης καί θεϊκῆς κοινωνίας. Αὐτόν νά ζοῦμε καί Αὐτόν νά ἔχουμε “κοινωνούμενον” στήν καθημερινή μας διανθρώπινη κοινωνία.
Αὐτό τό θεολογικό καί ἀνθρωπολογικό νόημα ἔχει ἡ παραβολή τῶν ταλάντων. Εἶναι τό νόημα τῆς ἱστορικῆς καί ἐσχατολογικῆς ἀποδοχῆς, τῆς πλήρους ἀποδοχῆς τοῦ Χριστοῦ.
Αὐτό τό θεολογικό καί ἀνθρωπολογικό νόημα ἔχει ἡ σημερινή ἐνθρόνισή Σας, ἅγιε Ἀδελφέ, «εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ», ἀλλά καί εἰς «ὁμοήθειαν Θεοῦ», ὡς διακελεύει ὁ Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος (Μαγνησιεῦσι 6, 2).
Ὅπως ἄλλωστε καί ὁ Μακαριώτατος εἶχε ἀναφέρει πολύ εὔστοχα σέ μιά συνέντευξή του ὡς Μητροπολίτης Θηβῶν καί Λεβαδείας, πού ἔχει καταγραφεῖ στό περισπούδαστο βιβλίο “Ἵνα ὦσιν ἕν”: «στή θεολογική γλώσσα λέγεται ὅτι ὁ Ἐπίσκοπος ἤ γενικά οἱ ποιμένες εἶναι εἰς τύπον καί τόπον τῆς αἰσθητῆς παρουσίας Χριστοῦ. Ἑπομένως εἶναι αὐτονόητο ὅτι τό ἦθος τοῦ Ἐπισκόπου ἤ τοῦ Ποιμένος συντονίζεται πρός τόν τρόπο ζωῆς τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι τό πρότυπο ζωῆς». Καί συνέχισε ἐπικαλούμενος ἕναν ὑπέροχο λόγο τοῦ ἱεροῦ Νικολάου Καβάσιλα πού παρουσιάζει καταπληκτικά αὐτήν τή διακονία τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ. «Ὁ Χριστός ἐνανθρώπησε, εὐεργέτησε τούς ἀνθρώπους, θυσιάστηκε στό Σταυρό, κατέβηκε στό δεσμωτήριο γιά νά ἐλευθερώσει τούς δικαίους, προσφέροντας τό αἷμά Του. Ὁ Χριστός δέν κράτησε τούς ἀνθρώπους μέ τό φόβο, οὔτε τούς ὑποδούλωσε μέ χρήματα, ἀλλά ἔχοντας ἐξουσία ἕνωσε τούς ἀρχομένους μέ τόν ἑαυτό Του διά τῆς θυσίας καί τῆς ἀγάπης. Καί ἔτσι “τήν καθαράν καί ἀληθινήν ἐβασίλευσεν βασιλείαν”».
 
Σέ μιά τέτοια προοπτική καί δεοντολογία (ὀφειλετική ἀπό ὅλους μας) νά ζεῖτε, ἅγιε Ἀδελφέ, καί νά καταξιώνετε τό πλήρωμά Σας, ὥστε νά μαθαίνει νά χαίρεται, νά ζεῖ καί νά καλλιεργεῖ τήν πληρότητα τῶν ταλάντων ὡς δῶρο καί ὡς σκοπό, τήν πληρότητα τῆς κοινωνίας τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ.
 
Σεβασμιώτατε ἅγιε Πολυανῆς & Κιλκισίου κύριε Βαρθολομαῖε,
Σᾶς βλέπουμε ἤδη, ἐγκαυχώμενοι γιά Σᾶς, νά ἐμπνέετε πρός ὅλους (καί σέ μᾶς) μέ κάθε ποιμαντορικό Σας σχεδιασμό καί βηματισμό ἐκεῖνο τό ὑμνολόγημα πού λέει:
«Τό τάλαντον ὅσοι πρός Χριστοῦ ἐδέξασθε,
ἰσοστάθμιον χάριν –ἐπικουρίᾳ τοῦ δόντος Χριστοῦ– αὐξήσατε,
κράζοντες· εὐλογεῖτε τά ἔργα Κυρίου τόν Κύριον».
 
Ὡς ἐκ προσώπου τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν & πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου, στήν ὁλοκαρδία Σας οἱ εὐχές τῆς ὁλοκαρδίας μας:

  • Πολλά τά ἔτη Σας, ἅγιε Ἀδελφέ, χριστομίμητα, χριστοτερπῆ, πολύκαρπα καί καλλίκαρπα, «ἐν τῷ φωτί» τῆς δόξης τοῦ Κυρίου.
  • Νά Σᾶς χαριτώνει ὁ Σωτήρας Κύριός μας, ὁ Θεός τῶν Ἁγίων Πεντεκαίδεκα Μαρτύρων, ὁ Θεός τῶν Πατέρων ἡμῶν.
  • Νά ἀπολαμβάνει τή διακονία Σας ἡ θεοστήρικτη αὐτή Μητρόπολη, ὡς Ποιμενάρχου ἱερῆς καί πληθωρικῆς προσφορᾶς.
  • Νά εὐφραίνεται ὁ ἱερός Σας κλῆρος καί τό χριστεπώνυμο πλήρωμα γιά τήν ποιμαντορική δημιουργικότητά Σας καί τήν πατρική Σας ἀγάπη, καταυγαζόμενη ἀπό τίς ἐλλάμψεις τῆς θείας χάριτος.
  • Νά ζεῖτε. Ἔνθεη διακονία.