Μια εκκλησιαστική γενναιοδωρία

Μια εκκλησιαστική γενναιοδωρία

 
Άλλη μια φορά επαναβεβαιώθηκε πανηγυρικά η πολυειδής και μακρόχρονη εκκλησιαστική προσφορά στις κοινωνικές ανάγκες του συνοριακού μας νομού (ΠΕ Κιλκίς).
Τρανά δείγματα από το παρελθόν, επί των αοιδίμων μητροπολιτών Χαρίτωνος, Αμβροσίου, Αποστόλου και Εμμανουήλ, κάποτε τα τόσο αναγκαία μαθητικά εκκλησιαστικά οικοτροφεία σε Κιλκίς και Γουμένισσα, μετέπειτα το πολύφορο εκκλησιαστικό λύκειο και τώρα η σχολή ευρωπαϊκής και βυζαντινής μουσικής, μαζί με τα καθημερινά γεύματα σε απόρους και τον εξοπλισμό με σχολικά είδη σε μαθητές.
Προστιθέμενα όλα αυτά στη συνεχή φιλανθρωπική φροντίδα από τις ενορίες και προπαντός στη διαρκή και καθοδηγητική πνευματική αναδοχή της κάθε αγωνίας και ταλαιπωρίας των αδελφών μας, πιστοποιούν τον ουσιαστικό ευεργετικό και συνεκτικό ρόλο της τοπικής Εκκλησίας.
Ένα ρόλο αποφασιστικής σημασίας για όλους μας και για κάθε συνάνθρωπο. Ένα ρόλο που εμπνέεται και βιώνεται προπαντός μέσα από το βασικό πρωταρχικό λειτούργημα της απολύτρωσης, της σωτηρίας, του αγιασμού, της τελειώσεως, της θεοκοινωνίας το οποίο ευαγγελίζεται και πραγματώνει η Εκκλησία. Μέσα σ᾽ αυτό το καίριο λειτούργημα ανακεφαλαιώνει και ανακαινίζει και επιδοτεί την ιστορία του κόσμου. Γι᾽ αυτό το καίριο λειτούργημα κλήθηκε να υπάρχει και να συγκροτείται ως σώμα Χριστού, ενοφθαλμισμένη σ᾽ αυτόν, αλλά και ζωογονούμενη απ᾽ αυτόν.
Οι άγιοι των χρόνων μας, με το χαριτωμένο αυθορμητισμό της ακεραιότητας και της αυτοπροσφοράς τους προς όλους και προς κάθε αποδέκτη, φανερώνουν την εικόνα του αληθινά ανθρώπινου ανθρώπου του Θεού, παραμένοντας τέλεια πρότυπα τέλειας ανθρωπιάς. Και παραμένουν οι πιο προοδευτικοί ανθρωπιστές, γιατί εκφράζουν και θυμίζουν διαρκώς με το παράδειγμά τους τις αληθινές διαστάσεις της ανθρώπινης οντολογίας ως δεδομένο θείο δώρο και ως θεόσωστο επιθυμητό κατόρθωμα. Επιπλέον όμως, και εκείνοι και όλοι εμείς οι άλλοι, συναποτελούμε μιαν ενότητα προσώπων, καλεσμένων να πραγματώνουμε διαρκώς τη σχέση μας με το Χριστό με τον πιο απόλυτο τρόπο, και τη σχέση μας με το συνάνθρωπο με μέτρο την αυτοσυνειδητότητα.
Μέσα σ᾽ αυτήν τη σταθερή πορεία και την αμετεώριστη έκφραση, ως υποχρέωση εθελοπροσφοράς και ως παράδειγμα, εντάσσεται και η φετινή συμβολική κοινωφελής προσφορά της Μητροπόλεως Πολυανής & Κιλκισίου προς σύνολη την ΠΕ Κιλκίς.
Αφετηρία η δεδηλωμένη πρόθεση του αποιχόμενου Μητροπολίτη Πολυανής & Κιλκισίου Εμμανουήλ, που εκφράσθηκε σε δύο φερέγγυους μάρτυρες πριν από τη μεταφορά του στο νοσοκομείο, να εξοπλίσει μια ΜΕΘ για το Νοσοκομείο Κιλκίς. Στη συνέχεια, ήδη από το Πάσχα, με απόφασή του ο Σεβασμιώτατος Τοποτηρητής Μητροπολίτης Γουμενίσσης κ. Δημήτριος αποδέχθηκε την πρόταση της διοίκησης του Νοσοκομείου για εξοπλισμό τελικά της Οφθαλμολογικής και της ΩΡΛ Κλινικής με σύγχρονο εξοπλισμό, προς άμεσο όφελος του κόσμου μας, ώστε να εξυπηρετούνται οι ανάγκες του στην παραμεθόρια περιοχή του νομού Κιλκίς και να αποφεύγεται η ταλαιπωρία μετακινήσεως ασθενών και συνοδών στη Θεσσαλονίκη. Η απόφαση αυτή βρήκε σύμφωνους τα μέλη και του Φιλοπτώχου και του Μητροπολιτικού Συμβουλίου προς τα οποία απευθύνθηκε. Όλοι τους αποδέχθηκαν ομόφωνα το εύλογο αίτημα του Σεβ. Τοποτηρητή και το υποστήριξαν ενθέρμως.
Μετά τις απαραίτητες διαδικασίες, επιλέχθηκαν τα απαραίτητα σύγχρονα μηχανήματα και έγινε η επίσημη παράδοσή τους από τη Μητρόπολη στο Νοσοκομείο με την τελετή του Αγιασμού. Τον Αγιασμό τέλεσε ο Σεβ. κ. Δημήτριος, με συμμετοχή εκ των εφημερίων του Γεν. Αρχιερατικού Επιτρόπου π. Γεωργίου Παντελίδη, του Γραμματέα του Μ.Σ. π. Ευγενίου Ιωάννου (εφημερίου και στο Νοσοκομείο Κιλκίς), του Αρχιερατικού Επιτρόπου της Β  Ἀρχιερατικῆς Περιφέρειας π. Ευσεβίου Κλώπα, του π. Πολυκάρπου Κοντοζίδη από την ενορία των Αγίων Πεντεκαίδεκα Μαρτύρων και του π. Φιλίππου Καβατζικλή (βοηθού στο Λογιστήριο της Μητροπόλεως), καθώς και του κ. Κυριάκου Ποιμενίδη αστυνομικού (επιτρόπου της ενορίας των Πεντεκαίδεκα και μέλους του Μητροπολιτικού Συμβουλίου), της κ. Αικατερίνης Παπαδοπούλου (του Φιλοπτώχου Ταμείου) και του λογιστή κ. Χαρίτωνα Αναστασιάδη (γραμματέα της Ι. Μητροπόλεως). Τον Σεβασμιώτατο υποδέχθηκε εγκάρδια ο Διοικητής του Νοσοκομείου κ. Ιωάννης Ανδρίτσος και οι Διευθυντές Κλινικών κ. Αδαμάντιος Παπαδόπουλος (της Οφθαλμολογικής), κ. Γεώργιος Καϊσίδης (της Χειρουργικής), κ. Αναστάσιος Καρανικόλας (της Ορθοπεδικής) με υπηρεσιακούς παράγοντες.
Τους προσελθόντες προσφώνησε με εγκαρδιότητα ο Σεβασμιώτατος, εκφράζοντας για άλλη μια φορά την αιτία, την ωφελιμότητα και τη σημασία της προσφοράς. Ο Διοικητής του Νοσοκομείου εξέφρασε τη χαρά του για τη συμμετοχή των θεσμικών φορέων του τόπου στο κοπιώδες και μοναδικό έργο υγειονομικής ετοιμότητας και προσφοράς του Γενικού Νοσοκομείου Κιλκίς, κάτι που επιδοτεί τη διάθεση του ιατρικού, του νοσηλευτικού, του βοηθητικού και του όλου διοικητικού προσωπικού, και ευχαρίστησε θερμά το Μητροπολίτη και στο πρόσωπό του την τοπική Εκκλησία.

Τα ανθρώπινα και τα συνανθρώπινα μιας ευλογημένης ισοτιμίας
(προσφώνηση του Σεβ. Μητροπολίτου)
 
εκλεκτοί συμπαρόντες,
κύριε Διοικητά,
μεταξύ της εκλογής του νέου Μητροπολίτη σας κ. Βαρθολομαίου και της χειροτονίας του, σας κομίζω προκαταβολικά δια ζώσης τούτη την ευλογία από της Σεπτής Ιεραρχίας. Είθε να φανεί άξιος (και με το παραπάνω) των προσδοκιών και ημών των Ιεραρχών και υμών (του κλήρου και του λαού και των εν υπεροχή όντων της επαρχίας αυτής, που δεν παύει να είναι θεόσωστη). Με το καλό να χειροτονηθεί το επόμενο Σάββατο και να ενθρονισθεί όχι απλά στο δεσποτικό, αλλά κυρίως στις καρδιές όλων σας. Είθε να σας παράσχει το ευλογημένο δικαίωμα να καυχάσθε εν Κυρίω γι᾽ αυτόν. Σε χθεσινή μας επικοινωνία μου ανέθεσε να διαβιβάσω τις ευχές του προς τους ιατρούς και τους νοσηλευτές που αναλώνονται καθ᾽ εκάστην στην υπηρεσία των πασχόντων, καθώς και προς τους ασθενείς, ευχόμενος υγεία και κάθε ευλογία από τον Θεό. Συγχαίρει για το επιτελούμενο γεγονός της προσφοράς των μηχανημάτων εκ μέρους της τοπικής Εκκλησίας, η οποία ευαισθητοποιήθηκε ευθύς εξ αρχής να εκπληρώσει την εκφρασθείσα επιθυμία του μακαριστού Μητροπολίτου Πολυανής και Κιλκισίου κυρού Εμμανουήλ. Τέλος, εκφράζει την αγάπη του προς το πλήρωμα της τοπικής Εκκλησίας, προσκαρτερών την ημέρα της χειροτονίας του και της ενθρονίσεώς του.
Χαίρομαι, που σας ξαναβλέπω με μιαν οικειότητα, με μιαν αμεσότητα…
τους φορείς των κοινωφελών λειτουργημάτων (που γιατρεύετε τα λογής-λογής βάσανα και τα αρρωστήματα των ανθρώπων).
Αυτούς τους ρόλους κατά βάθος ο Θεός σας τους εμπιστεύθηκε. Δεν μιλάω θρησκευτικά. Χρησιμοποιώ την εμπειρική προφητική γλώσσα που βλέπει την ιστορική μας πορεία εν χρόνω ως θεϊκό δώρο ύπαρξης και δημιουργικότητος! Με την ανεξιχνίαστη πρόνοιά Του ο Θεός σας “προέγνω” φορείς και εκφραστές και εκπληρωτές μιας πολυειδούς αποστολής. Σε ρόλους πλειοδοσίας. Ενίοτε και μειοδοσίας, διότι μας έχει δώσει και το σχετικώς ελεύθερο στην εξέλιξη των πραγμάτων. Κι εδώ κρινόμεθα, πάνω στα “συν” και στα “πλην”.
Εμείς προσβλέπουμε ανθρωπίνως στην ανθρώπινη αξιοσύνη σας και ευχόμαστε στον Κύριο να σας επιδοτεί με ικανότητες, με φιλότιμο και με αρχοντιά, με προσφορά και πετυχημένες δράσεις και διαδράσεις.
Δεν διαχειρίζεσθε ευκαιρίες ανέλιξης. Διαχειρίζεσθε τα ανθρώπινα και τα συνανθρώπινα των ισοτίμων συνανθρώπων. Ο Θεός είναι το ίδιο απερινόητα “πλειοδοτικός” σε όλους. Ο Θεός αγάπη εστί. «Ούτως ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον Υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόλληται, αλλ᾽ έχη ζωήν αιώνιον».
Τα λέω όλα αυτά, για να πλουτίσω με αισιοδοξία και με ελπίδες αγαθές την “ιατρική” των εξετάσεων και των διαγνώσεων “τόσων ατομικών τομογράφων” της συνανθρωπότητος, της κοινωνίας, του κόσμου, του εαυτού μας (του συλλογικού και του ατομικού). Πολλά τα εντόπια και τα διεθνή καρκινικά ευρήματα. Βαδίζουμε “πανδημικά” διαδρομές ανασφάλειας, αγωνίας, δυσφορίας, απελπισίας, αμφιβολίας, αμφισβήτησης, αποδόμησης. Ακόμη κι αν τα επικαλύψουμε, κατά βάθος, ούτε τον εαυτόν μας δεν μπορούμε να πείσουμε.
Γι᾽ αυτό και χρειαζόμαστε όλοι μιαν αμοιβαία συνεισφορά ενδιαφέροντος, συμπαράστασης, φροντίδας, προσφοράς, συστράτευσης, αλληλοκατανόησης, εθελοντισμού στα κοινά, στην κοινή προσπάθεια για μια ανάδυση της Ελλάδας μας στα Βαλκάνια και στην Ευρωπαϊκή Ένωση με δομές και υποδομές και επιτέλους αναδομές δημιουργίας. Μην ξεχνάμε, όμως, και τη λειτουργικότητα του ανθρώπινου ρόλου μέσα στις οργανωτικές δομές. Ναι· μόνο με την πληρότητα μιας ανθρωπιάς που είναι βαπτισμένη εις Χριστόν, θα μπορέσουμε να αποδειχθούμε πιο ανθρώπινοι, πιο συγκαταβατικοί, προσεγγίσιμοι και ανοιχτοί, αληθινά αρωγοί της πράξης, και όχι μόνο των λόγων, δημιουργοί της ζωντάνιας και όχι μόνο του ηλεκτρονισμού.
Με το βλέμμα μου σταθερά εις Χριστόν, τον σταυρωθέντα και αναστάντα, θέλησα να συνεισφέρω κι εγώ ένα παράδειγμα προσφοράς και θυσίας και φιλότιμου, εις κοινήν ωφέλειαν.
Δεν πρωτοτύπησα εδώ, κατά την Τοποτηρητεία μου στο Κιλκίς. Ανάλογη και πολύ πιο γενναιόδωρη εισφορά επέδειξα κατά καιρούς στο Νοσοκομείο Γουμένισσας, με προσωπικές δωρεές στο Νοσοκομείο Γουμένισσας (κυρίως από την διακίνηση των βιβλίων μου), τις οποίες επικρότησαν οι κατά καιρούς αρμόδιοι υπουργοί. Επιπλέον, στρατεύθηκα μαζί με τόσους τοπικούς παράγοντες της Γουμένισσας και της Παιονίας, του Κιλκίς και της Περιφέρειας, για να παραμείνει αυτή η πολύτιμη νοσοκομειακή μονάδα και να συνεχίσει να προσφέρει στην ακριτική και συνοριακή επαρχία μου…
Ας τα αφήσω όμως αυτά προς ώραν. Τώρα έχουμε κάτι όμορφο και σπουδαίο και χαρμόσυνο για το Νοσοκομείο του Κιλκίς, όσο ακόμη είμαι Τοποτηρητής, μέχρι την ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη σας κ. Βαρθολομαίου.
Από το Πάσχα ακόμη, θέλησα να εκπληρώσω ρητή επιθυμία του Μητροπολίτη Πολυανής και Κιλκισίου Εμμανουήλ. Για μια Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Όμως αυτό απαιτούσε επιπλέον νέους διορισμούς με γιατρούς και νοσηλευτές. Δεν ήταν υπόθεση μόνο μιας δικής μας δωρεάς· ήταν και θέμα της Πολιτείας. Αυτό δεν γινόταν. Γι᾽ αυτό προτίμησα, προτιμήσαμε με το Φιλόπτωχο και το Μητροπολιτικό, αυτό που ζήτησε ως άμεση ανάγκη το Νοσοκομείό σας. Μηχανήματα για την Οφθαλμολογική Κλινική (Οφθ) και την Ωτορινολαρυγγολογική (ΩΡΛ). Μηχανήματα πολύ απαραίτητα, ώστε να εξυπηρετούνται οι ασθενείς μας στον τόπο τους και να μη μετακινούνται στη Θεσσαλονίκη. Μερικοί βεβαίως θα συνεχίσουν να προτιμούν τα ιδιωτικά Ιατρικά Κέντρα της συμπρωτεύουσας. Αυτό πιστεύω ότι είναι λάθος τους. Στην αρχή, όμως, και αυτοί απευθύνονται για μια υπεύθυνη διάγνωση εδώ στο Νοσοκομείο. Πάντως οι πολλοί δεν έχουν την ευχέρεια των μετακινήσεων στη Θεσσαλονίκη, ούτε οι άρρωστοι ούτε οι συνοδοί τους. Δεν περισσεύουν τα οικονομικά τους.
Τι έπρεπε να γίνει; Τι άλλο; Να εξοπλισθούν επιτέλους οι δύο αυτές Κλινικές του Νοσοκομείου με νέα μηχανήματα, απαραίτητα για τη λειτουργία τους.
Μόλις πληρφορήθηκα για την ρητή πρόθεση του μακαριστού Μητροπολίτη σας, αποφάσισα να την υλοποιήσω. Αυτή η πρόθεσή του, όπως και άλλες ενέργειές του, τι έδειχναν; Ότι ζούσε ταυτισμένος με το Κιλκίς. Εις μνήμην λοιπόν του Μητροπολίτη Εμμανουήλ, το Κιλκίς εκ του Κιλκίς δέχεται σήμερα επισήμως την προσφερόμενη δωρεά με τα ιατρικά αυτά μηχανήματα, τον κουφισμό στα βάρη τα συλλογικά και τα ατομικά του λαού μας δια του Νοσοκομείου. Ο ελεήμων και φιλάνθρωπος Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ο Εμμανουήλ, να τον αναπαύει. Προσμετρώντας υπέρ αυτού και τούτη την ανοιχτόκαρδη προσφορά της Μητροπόλεως προς το Νοσοκομείο.
Ο Κύριος να ευλογεί τους κόπους σας, ώστε να είναι αποδοτικοί και ευεργετικοί προς όλους τους χρήζοντες. Και δι᾽ υμών να ιατρεύει τα πολλά, τα οριακά βάσανα του λαού Του, του λαού μας, όλων μας. Σας ευχαριστώ.
† Ο Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου Δημήτριος
Τοποτηρητής Πολυανής & Κιλκισίου